آن كس كه به گونه اي ژرف به جهان نگريسته باشد، بي ترديد مي داند چه حكمتي در سطحي بودن انسانها نهفته است. اين غريزه حفظ خويشتن است كه به او مي آموزاند، سطحي، آسان نگر و دروغين باشد.((نيچه)) + یه روزایی مینوشتممیخوندم از فلسفهنیچهکافکافرویدو...الان مدتیست که فقط گاهی حس نوشتن دارم ولی دست به قلم نشدم.....

بانو از خودت دست نکش خودت چتر باش، خودت ابر باش ، خودت باران شک نکن که خدا نابغه بوده که تو را آفریده بیخیال بنده هایش که دنیای زنانه است را نادیده گرفته اند بانو ایندفعه سرسفره، تو نان گرم بخور، اصلا تمام زیتون های دنیا هم مال تو هر وقت تنت سرد شد، تنهایی ات را بغض نکن، "آواز" کن با صدای بلند برای ...

اگر جاذبه وجود دارد پس چرا فکرت از سرم نمی افتد؟؟ و چه جمع عاشقانه ایست هرشب من و خیال تو در کنار آتشی که درونم برپاست. . .

می گویند" از هر چه بترسی به سرت می آید" لطفا از من کمی ترس به دلت راه بده. . .!!

هر چه انسان تر باشيم زخمها عميق تر خواهند بود. هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت. بيشتر فراق خواهيم کشيد و تنهایی هايمان بيشتر خواهد شد. شادی ها لحظه ای و گذرا هستندشايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنجها داستانش فرق ميکند تا عمق وجود آدم رخنه ميکند و ما هر روز با آنها زند...